Badnji dan je danas svim hrišćanima koji slave po gregorijanskom kalendaru
Božić je hrišćanski praznik koji slavi rođenje Isusa Hrista, a naziv „Božić“ potiče od deminutiva reči „Bog“, što znači „mali Bog“, označavajući Isusovo rođenje. Ovaj praznik ima značajnu simboliku i prepoznaje se kako u katoličkoj, tako i u pravoslavnoj tradiciji, mada se datumi proslave razlikuju zbog korišćenja različitih kalendara.
Zapadni hrišćani, koji koriste gregorijanski kalendar, slave Božić 25. decembra, dok pravoslavne crkve koje se drže julijanskog kalendara to čine 7. januara. Neke pravoslavne crkve, kao što su Vaseljenska patrijaršija, Crkva u Poljskoj, Rumuniji i Grčkoj, slavile su Božić 25. decembra po gregorijanskom kalendaru, dok su mnoge druge zadržale tradicionalni datum.
Na primer, Ruska, Ukrajinska i Srpska crkva proslavljaju Božić 7. januara prema starom kalendaru.
Imajući u vidu različite kulture, vere, geografske širine i vremenske prilike na teritorijama na kojima se obeležava ovaj Božić, u našim krajevima popularno nazvan katolički, razumljivo je zašto postoje i velike razlike u načinu njegovog obeležavanja. Naša mala anketa među onima koji Božić proslavljaju 25. decembra na području ovdašnjeg regiona pokazuje da i u njegovim granicama ima sijaset običaja karakterističnih samo za određeni kraj.
„Na Badnjak (Badnje veče) okiti se bor. Danas ga neki okite i pre, početkom adventa, jer imaju veštačke borove, oni ’živi’ nisu dugoga veka pa se kite na Badnji dan i raskite se 5. januara“, kaže Mirna Bašić iz Samobora. „U Bosni se u kuće komšija i rodbine donosi po jedna grana na poklon i to zovu badnjak. Kod nas, u okolini Zagreba, to nije bio običaj. Isto tako u Bosni se na Badnjak peče prase, a u nekim delovima Hrvatske guska ili kokoška. Prase (guska) se jede u ponoć, nakon što se dođe s mise (polnoćke), a preko Badnjeg dana su neki postili i nisu jeli ništa, dok su drugi jeli ribu.”
Nikada na Božić nismo smeli nešto raditi (pranje veša, čišćenje…) pa se veliko generalno čišćenje obavi pre Badnjeg dana i na taj dan.
„Na Božić se opet ide na misu i nakon toga u čestitanje, ali samo najbližoj rodbini (barem je tako bilo kod nas). I nikada na Božić nismo smeli nešto raditi (pranje veša, čišćenje…) pa se veliko generalno čišćenje obavi pre Badnjeg dana i na taj dan. Svekrva i svekar su iz Bosne, pa su mi u ovih 13 godina braka preneli mnogo običaja i tako sam mogla upoređivati njihove s običajima u mojoj devojačkoj kući u okolini Zagreba, Prigorja i Zagorja.“
