Tog 6.aprila 1985. godine dogodila se najveća tragedija u novijoj hercegovačkoj istoriji.Čak 36 života ugašeno je prilikom sletenja autobusa s ceste u Jablaničko jezero u Papraskom, u blizini restorana Bagrem, pored magistralne ceste Sarajevo – Mostar
Sve je zatekla vest o teškoj nesreći kod Konjica u kojoj su poginule četiri osobe, a samo stariji Hercegovci se još sa tugom sećaju tog strašnog aprila.
Hercegovinom je vladala velika tuga, a vest o tragediji koja je zatekla stotine članova porodica poginulih, preneli su svi svetski mediji. 36 života ugašeno je prilikom sletenja autobusa s ceste u Jablaničko jezero u Papraskom, u blizini restorana Bagrem, pored magistralne ceste Sarajevo – Mostar.
Nesrećnih 35 radnika mostarskog Javnog preduzeća Parkovi, starosti od 20 do 50 godina, iza kojih je ostalo više od 80 maloletne dece, utopilo se, a prilikom nesreće smrtno je stradao i jedan električar.
Dva dana kasnije organizovan je zajednički ispraćaj za 26 žrtava ispred bivše robne kuće HIT u Mostaru, kojem je prisustvovalo više od 30.000 građana. Svi su kasnije sahranjeni u svojim mesnim grobljima, pretežno na području Mostarskog blata.
Samo je sedmoro radnika preživelo nesreću: Mato Mitro, Vlado Kvesić, Hasan Halilović, Božo Ćorić, Blagoje Petković, Boško Stojanović i Rajko Bokšić.
Epilog ove tragedije bila je osuda vozača kamiona Srećka Miličevića koji je, vozeći brzinom od 52 km/h, izgubio nadzor nad tegljačem na klizavoj cesti i zatim udario u autobus pun radnika, koji se kretao brzinom od 60 km/h. Zbog ove nesreće i prethodne u Sarajevu, gde je još jedna osoba poginula, Miličević je osuđen na više od šest godina zatvora.
