Muftija Kurt je sa grupom uglednih građana Tuzle uspio da spriječi egzekuciju tuzlanskih Srba.
Muftija Muhamed Šefket ef. Kurt je rođen 1879. godine u Travniku. Nakon završetka školovanja u Carigradu i Damasku, službovao je kao muftija u Travniku, Banjaluci, i Tuzli. Godine 1925. postaje muftija Tuzle, a 1933. godine je penzionisan ali je ostao ugledan član zajednice.
Na Badnju večer 1942. godine, ustaške vlasti su planirale da sruše Saborni hram Uspenja Presvete Bogorodice i počine masovnu egzekuciju srpskih civila u namjeri da se osvete zbog pogibije svojih vojnika kod Doboja.
NDH je imala Tajni ustaški odbor za istrebljenje Jevreja i Srba koji su imali namjeru da postave eksploziv i crkvu sa vjernicima dignu u zrak, a preostale Srbe protjeraju iz ove bosanske varoši.
Efendija Kurt se usudio da od njemačkih vlasti zatraži da spriječe ovaj nerazumni čin i ne samo da se usudio nego je i uspio u svojoj namjeri. Muftija Kurt je sa grupom uglednih građana Tuzle zatražio hitan prijem kod njemačkog komandanta grada, potpukovnika Vista i energično zahtijevao da se planirani zločin spriječi. Zahvaljujući njegovom angažmanu, njemačka komanda kad je vidjela koliko je protivljenje muslimana izdala je pismenu naredbu kojom je zabranila ustašama bilo kakve mjere odmazde bez njenog odobrenja. U isto vrijeme, slično su postupili i neki od uglednih tuzlanskih Hrvata.
Nakon svega ustaše se nisu usudile da ostvare svoj plan. Njemačka komanda je opet, iz svojih razloga, odmah istakla plakat s upozorenjem da “niko ne smije nikoga zlostavljati, oduzimati ili rušiti tuđu imovinu i dirati živalj koji slavi.”
Poslije toga, muftija Kurt i hadži Hasanaga Pašić su predvodili delegaciju koja se sastala sa Andrijom Artukovićem, ministrom unutrašnjih poslova NDH. Njihov razgovor nije bio prijatan, ali su uspjeli odvratiti Artukovića od namjere da se sveti na nedužnim civilima. Zahvaljujući njegovoj hrabrosti, tuzlanski Srbi i Jevreji izbjegli su tragičnu sudbinu svojih sunarodnika.
Efendija Kurt je ostao u Tuzli sve do svoje smrti 1963. godine. Prepričava se da je na dženazi bilo prisutno dosta Srba, a prota Đorđe Jovanović je održao potresan govor.
Njegova zasluga nikada nije zaboravljena a priča o hrabrosti da se istupi u odbrani komšija je ostala da se prepričava.
