Zarobljene ustaše kod Blajburga/ Foto: Wikimedia Public DOmain
Svojevremeno je austrijski parlament doneo odluku o zabrani okupljanja na Blajburgu gde su se svake godine okupljali Hrvati da “žale” nad navodno “nevinim žrtvama komunističkog terora”.
Žale i nevinim žrtvama je pod navodnicima iz opravdanih razloga.
Žaljenje se svodilo na opijanje, ždranje, pevanje ustaških pesama iz Drugog svetskog rata i novokomponovanih Tompsonovih, mahanje ustaškim zastavama, nošenje ustaških uniformi, pozdravljanje nacističkim pozdravom i onda pijano skandiranje “Srbe na vrbe!”
A njihove “nevine žrtve” su verovatno najveći monstrumi koje je Evropa ikada videla, pripadnici ustaškog pokreta u tzv. NDH za vreme Drugog svetskog rata.
Kako je samo za Hrvate odluka o zabrani slavljenja nacizma i fašizma “skandalozna i kontroverzna”?
Niko normalan na ovom svetu ne dovodi u pitanje odluku austrijskog parlamenta o zabrani ustaškog pira na Blajburgu, samo su je Hrvati i hrvatski mediji protumačili kao “skandaloznu i kontroverznu”.
Sama činjenica da je to tako tumačeno i komentarisano ne treba nikoga da iznenađuje i duboko je povezana sa činjenicom da je za Tompsonov koncert prodato skoro 500.000 karata u Hrvatskoj u kojoj, po popisu ima manje od 3,5 miliona Hrvata. Svaki sedmi Hrvat je dobro platio kartu da bi prisustvovao koncertu koji pevač počinje ustaškim pozdravom “Za dom!”
Pokušaj da se crno predstavi kao belo i belo predstavi kao crno
Organizacija koja okuplja ustaše, potomke ustaša i sve one koji baštine ustašku ideologiju u Autriji, pod nazivom “Počasni blajburški vod” obratila se Ustavnom sudu Austrije sa zahtevom da se poništi odluka parlamenta o zabrani ustaških terevenki u Blajburgu.
“Mi činimo sve što je u našoj moći da zabranu mise na Blajburškom polju rešimo sudskim putem. U žalbi Ustavnom sudu Austrije tražimo da se poništi rezolucija koja je usvojena u austrijskom parlamentu, zasnovana na lažnim činjenicama i izmišljenim pričama, gde su takozvani stručnjaci predložili zabranu komemoracije”, izjavio je za hrvatske medije potpredsednik Počasnog blajburškog voda” Milan Kovač.
Očigledno je da su za njega, kao i za većinu Hrvata, “lažne činjenice i izmišljene priče” ustaški zločini tokom Drugog svetskog rata, sistematsko uništavanje Srba, Jevreja i Roma na teritoriji pod kontrolom NDH, te snimljeno i dokumentovano ponašanje učesnika ustaških derneka na Blajburgu.
Kako je “roj” postao “vod” Sama organizacija “”Počasni blajburški vod”” je izuzetno zanimljiva. Nastala je nedugo nakon Drugog svetskog rata i osnivači su bili pripadnici ustaša u NDH. Sam naziv je smešan zato što je, po logici stvari, trebalo da se zovu “Počasni blajburški roj” jer je u NDH formacija poznata kao vod nosila naziv roj, ali biće da je među njima bilo onih koji su shvatili da je bolja čisto srpska reč vod. Glavni finansijer im je Republika Hrvatska za koju mnogi sa punim pravom tvrde da je ideološki i pravni naslednik NDH. U ustaškoj emigraciji su optuženi kao glavni krivac što je poljana i prostor veličine 3 hektara, na kojoj su se održavali njihovi derneci prodata vlasniku lokalne mlekare. Cela peripetija je počela kada je umro Ilija Abramović, nikada osuđeni ustaški zločinac i osnivač organizacije. Ta zemlja koju je on i kupio se vodila na njega, a njegova supruga je tražila da joj organizacija plati polovinu vrednosti za nju. Kako oni nisu bili spremni na to ceo slučaj je završio na sudu i na kraju je pre 2 godine imovina prodata.
Zbog čega je Blajburg očajnički potreban Hrvatima i Republici Hrvatskoj
Masakr u Blajburgu se desio i to je istorijska činjenica, kao što je i činjenica da je izvršen po naređenju Komunističke partije Jugoslavije i da su izvršioci bili hrvatski pripadnici partizanskih jedinica, među kojima i kasniji Titov general i prvi predsednik samostalne Republike Hrvatske Franja Tuđman.
Ipak, u hrvatskim mitovima preovlađuje priča kako su to uradili Srbi a cifre se toliko naduvavaju da se tvrdi kako je više ljudi pobijeno tu nego u Jasenovcu.
Najopsežniju analizu izvora naduvanih brojeva i značaja Blajburga za Hrvate je dao britanski istoričar D. B. Makdonald:
“Naduvavanje broja mrtvih kod Blajburga ima nekoliko stepena značajnosti. Prvo, daje Hrvatima masakr koji su izvršili Srbi i-ili komunisti, što im dopušta kontriranje genocidu Srba u Jasenovcu. Drugo, dopušta Hrvatima da se distanciraju od Srba i komunističkog režima koji su izvršili ovaj masakr. Time oni mogu da prikažu Hrvatsku kao nevoljnoga člana SFRJ, više kao zatvorenika nego kao konstitutivni narod. Treće, pretrpjevši takav masakr, Hrvati su prošli svoj sopstveni križni put, što se često ističe u hrvatskoj štampanoj reči.”
Da li je “ustašluk” u Hrvatskoj slučajnost ili pravilo
Mnogi pokušavaju da marginalizuju uticaj ustaša na savremenu Hrvatsku pozivajući se na antifašističu borbu, partizane i slične priče. Činjenice na terenu pokazuju da to uopšte nije istina, a i istorija nas uči da su do kraja 1943. godine apsolutnu većinu partizanskih jedinica na teritoriji NDH činili Srbi a da je masovnije pristupanje Hrvataa počelo tek kada su Hitleru na Istočnom frontu “kola krenula nizbrdo”.
Sam bivši predsednik Hrvatske Stjepan Mesić se hvalio nekoliko puta kako su Hrvati jedini koji su dva puta pobedili u Drugom svetskom ratu, jednom kada su formirali NDH 1941. i jednom kada su formirali Narodnu Republiku Hrvatsku 1945.
Sve te tri tvorevine, računajući tu i modernu Republiku Hrvatsku, počivaju na srpskim kostima i ubijanju srpskih civila. Čak i sama hrvatska nacija postoji i egzistira ne kao nešto formirano na pozitivnim karakteristikama koje imaju druge nacije već na rečenici “mi nismo Srbi” što im je bio i ostao jedini način da sačuvaju nacionalni identitet nastao mešavinom italijanskih naseljenika u Dalmaciji, Srba konvertita i slovenačkih kmetova koji su se našli pod vlašću hrvatskih feudalaca u Austriji. O tome svedoči i činjenica da čakavski, kajkavski i štokavski nisu nikakvi dijalekti hrvatskog jezika nego tri različita jezika a da je zvanični jezik Republike Hrvatkse zapravo iskvarena varijanta srpskog jezika koji je kao takav prihvaćen jer većinu današnjih Hrvata čine Srbi konvertiti.
Na takvim temeljima i u takvom okruženju postoji idealno tlo za bujanje ustašluka koji je samo druga reč za mržnju prema sopstvenom poreklu i samim tim prema Srbima.
